قرارمان آذر

هایکوهای من برای دیده شدن، سختی های زیادی کشیده اند. آن‌ها درون مایه ای عاشقانه، غمگین و گاه تاریک دارند. گاه کلاسیک اند و از قوانین سخت شعر ژاپنی پیروی می‌کنند، گاه مدرن اند و قوانین را می‌شکنند. اما تنها مشخصه ی همیشگی شان، انزوا و تنهایی است،همان تنهایی که از لحظه‌ی تولد تا مرگ، دوست و همراه همیشگی انسان است.